मनघडन कहानी...
"Stories चांगल्या लिहिशील तू...ट्राय कर एकदा"
"खरंच??"
"हो..आत्ताच नाही का एक मनघड़न कहानी सांगितलिस तू"
मस्त निवांत सोफ्यावर पसरत क्षणात तू newsवर concentrate केलंस;
इतकं महत्वाचं बोलायचं विसरून गेले ना मी.
मला खरं वाटेल इतक्या seriously बोललास.. ते तसं नव्हतं हे कळायला जरा वेळच लागला मला..
गंभीर अशा विषयावर बोलायचं ठरवलं होतं मी.. सुरुवात देखील केली.. आणि हे असं बोलून तू हवाच काढून टाकलिस सगळी..
तयारी भरपूर करते मी..तुझ्याशी बोलायच्या आधी.. असं बोलू..तसं बोलू.. सगळे allegations जमवून आणते बरोब्बर..justifications मागायची.. आणि काय ते clear च करायचं आज..
पण फ़क्त तुला कळायचा अवकाश.. पर्दाफ़ाश वगैरे होतो माझा..
आणि खरंच वाटायला लागतं मला.. मनघड़न कहानियाँ आहेत की काय?? स्टोरीज.. हसूच येतं नंतर.. stupidity आहे माझी.. तुझ्या मनात देखील नसतात अशा गोष्टींचे निकाल लावून मोकळी होते मी.. तू नेहमीसारखाच वागत असतोस.. prejudices माझेच असतात.. तुझ्यावर आणि त्याहुन जास्त स्वतःवर चिडून 2-3 दिवस अगदी मोजकंच बोलायचं.. फोनवर शक्य तितका परकेपणा दाखवायचा.. काहीही विचारलं की "बघ.. कसंही" हे patent उत्तर द्यायचं.. #lovelifequotes पाठवायचे..असले उद्योग करते मग मी..
आणि मग शेवटी तहाचं पांढरं निशाण पण मीच फडकवते..अगदी गुढगे टेकुन शरण वगैरे आले असले तरी तसं दाखवत नाही मी वरवर..
समजावत नाहीसच तू मला कधी..त्या फंदातच पडत नाहीस तू.. फ़क्त भरपूर हसतोस..
"कसं काय हे सगळं डोक्यात येतं ग तुझ्या?"
पटतंच एकदम.. खरंच कुठून येतं..?
कुठल्या जगात असते ना मी??
मी relationship चे मेसेज टाकते आणि तू त्या जॉइंट वेंचर साठी दिल्लीला जायच्या तयारीत.. "तो परवा असं कसं काय बोलला.." हयात मी अडकलेले असते..आणि तू club वर architect बरोबरच्या meetingमधे...
आवेशात केलेल्या सगळ्या मेसेजना हसत असशील.. आणि त्यात मी ते सगळं "कहानियाँ" type सांगायला लागले की अजूनच जास्त न?
असुदेत पण..
मनघड़नही सही.. हमारी भी एक कहानी है; ये क्या कम है??
"Stories चांगल्या लिहिशील तू...ट्राय कर एकदा"
"खरंच??"
"हो..आत्ताच नाही का एक मनघड़न कहानी सांगितलिस तू"
मस्त निवांत सोफ्यावर पसरत क्षणात तू newsवर concentrate केलंस;
इतकं महत्वाचं बोलायचं विसरून गेले ना मी.
मला खरं वाटेल इतक्या seriously बोललास.. ते तसं नव्हतं हे कळायला जरा वेळच लागला मला..
गंभीर अशा विषयावर बोलायचं ठरवलं होतं मी.. सुरुवात देखील केली.. आणि हे असं बोलून तू हवाच काढून टाकलिस सगळी..
तयारी भरपूर करते मी..तुझ्याशी बोलायच्या आधी.. असं बोलू..तसं बोलू.. सगळे allegations जमवून आणते बरोब्बर..justifications मागायची.. आणि काय ते clear च करायचं आज..
पण फ़क्त तुला कळायचा अवकाश.. पर्दाफ़ाश वगैरे होतो माझा..
आणि खरंच वाटायला लागतं मला.. मनघड़न कहानियाँ आहेत की काय?? स्टोरीज.. हसूच येतं नंतर.. stupidity आहे माझी.. तुझ्या मनात देखील नसतात अशा गोष्टींचे निकाल लावून मोकळी होते मी.. तू नेहमीसारखाच वागत असतोस.. prejudices माझेच असतात.. तुझ्यावर आणि त्याहुन जास्त स्वतःवर चिडून 2-3 दिवस अगदी मोजकंच बोलायचं.. फोनवर शक्य तितका परकेपणा दाखवायचा.. काहीही विचारलं की "बघ.. कसंही" हे patent उत्तर द्यायचं.. #lovelifequotes पाठवायचे..असले उद्योग करते मग मी..
आणि मग शेवटी तहाचं पांढरं निशाण पण मीच फडकवते..अगदी गुढगे टेकुन शरण वगैरे आले असले तरी तसं दाखवत नाही मी वरवर..
समजावत नाहीसच तू मला कधी..त्या फंदातच पडत नाहीस तू.. फ़क्त भरपूर हसतोस..
"कसं काय हे सगळं डोक्यात येतं ग तुझ्या?"
पटतंच एकदम.. खरंच कुठून येतं..?
कुठल्या जगात असते ना मी??
मी relationship चे मेसेज टाकते आणि तू त्या जॉइंट वेंचर साठी दिल्लीला जायच्या तयारीत.. "तो परवा असं कसं काय बोलला.." हयात मी अडकलेले असते..आणि तू club वर architect बरोबरच्या meetingमधे...
आवेशात केलेल्या सगळ्या मेसेजना हसत असशील.. आणि त्यात मी ते सगळं "कहानियाँ" type सांगायला लागले की अजूनच जास्त न?
असुदेत पण..
मनघड़नही सही.. हमारी भी एक कहानी है; ये क्या कम है??