Thursday, 24 September 2015

Suspense

I want ours....
किती सोप्पे शब्द होते माझे, तरी त्यावर "whattttt" करायला काय झालं तुला? इतकं काही surprise होण्यासारखं नव्हतं. तुला कळतंय मी कशाबद्दल बोलतीय ते. "बोलून दाखवलं" म्हणून आश्चर्य वाटलं का?

मला ना एक शंका आहे; संशय म्हणलास तरी चालेल. मी "अगम्य" भाषेत बोलते, बऱ्याच गोष्टी  माझ्यापाशी ठेवते असं तू म्हणत असलास तरी ते तुला कळत असतं बरोब्बर.

उगीचच नाही नऊ पावसाळे जास्त पाहिलेस तू. तरीही...
"नक्की काय म्हणायचंय तुला? Please elaborate.."

हे असं अजून काही वेळ ताणलं की मग मी कंटाळून विषय सोडून देते, पण विसरत नाही.

विसरत तू देखील नाहीस. दोन दिवसांनी तूच विषय छेडतोस.
" तू काय ग म्हणत होतीस त्या दिवशी?"

जसं काही आठवत नाहीये तुला? माहिती नाहीये? कळत नाहीये?

खरं तर विषय काढल्याबद्दल "तुम्हे याद है तुम्हे याद है" असं वाटून मी मनातल्या मनात चारपाच उड्या मारते. पण ते तेवढ़यापुरतंच.
कारण मग पुन्हा पहिल्यापासून सुरुवात करा. असं मग काही आगा-पिछा नसताना अचानक बोलता येत नै.

"काही नाही" उत्तर मग पटत नाही तुला.
"Sure? Nothing??"
हे असं विचारलंस की मग वितळते मी.

तू जे "whaatttt" करून विचारतोस न, जे मी चुकून बोलून गेलेली असते, त्याच्या मागे बऱ्याच गोष्टी असतात.
एकटेपणाशी लढून हार मानलेली असते, तुझ्या विचारांतून बाहेर यायला स्वतःला उसंत दिलेली नसते, फिरून फिरून तिथेच येते मी; आणि मग असं काहीतरी निसटून जातं माझ्याही नकळत. कितीतरी इच्छा पुरुन टाकल्या आहेत मी, त्या मधूनच डोकं वर काढ़तात.

खरोखर कळत नसतं तुला, तर समजावलं असतं हजार वेळा; पण समजत नसल्याचं सोंग घेतल्यावर किती लढणार ना मी?

शिवाय बोलून बसल्याचा पश्चाताप होतच असतो. विचारल्यावर मग मी उड़ती उत्तरं देते; तशा सारवासारवीला काही अर्थ नसतो. मीच कायम माझे पत्ते खुले करते. आणि तू ?
"Let the suspense continue"

हरकत नाही, suspense तर suspense.. यहाँ पे किसको जल्दी है, नतीजेपर पोहोचनेकी?
पण असं किती वेळ किती दिवस आजमावत राहायचं एकमेकांना?
असंच वागणार असशील तर मग असे "whattttt" करायचे बरेच प्रसंग येतील, हे नक्की. तुला कळतंच असं गृहीत धरते मी. Elaborate करणार नाही.
"  i want ours" म्हणण्यामागे, तू आणि मी असा वेगवेगळा विचार नव्हता. "आपण" होतो. दोघं. एकत्र.

दोघांसाठीचं एकत्र असं काहीतरी मागते आहे मी.
ते नेमकं काय, हा suspense च ठेवायचा असेल तर ठेवू तसाच.

Tuesday, 22 September 2015

Superlatives.

एकदा टीव्हीवर बिपाशाचा इंटरव्यू पहात होते. ती आणि जॉन एकत्र होते त्या काळातला. बरंच आधी. तेव्हाचं तिचं एक वाक्य माझ्या अजून लक्षात आहे.
" त्याचं माझ्याकडे इतकं लक्ष असतं की माझ्या eyebrows चा आकार जरासा जरी बदलला तरी त्याच्या लगेच लक्षात येतं"

त्यांची गोष्ट सोडून देऊ, पण परवा शनिवारच्या आपल्या "ताज विवान्ता" डेटच्या आधी; when i got the "to do" list on Thursday night, मला तो इंटरव्यू आठवला लगेचच. इतक्या छोट्या छोट्या गोष्टी पण त्यात सांगितल्या होत्यास तू,
Which dress I suppose to wear, with accessories, purse, stilettos etc etc... (well these are not small things frankly !)

वाटलं, तू पण असाच आहेस की काय?

माझ्या मैत्रिणींच्या बॉयफ्रेंडस बद्दल मी याआधी ऐकायचे ना; तो सांगणार आणि ही ऐकणार लगेच.
" weird" वाटायचं असं वागणं. त्या दोघांनाही वेड्यात काढायचे. कुणी "फार" लक्ष घालतंय, असं कर तसं कर सांगतंय म्हणजे dominance वाटायचा.
आणि आता तू आहेस माझ्यापाशी तर  "I let you do it"

No wonder that day you told me, as we were to go on a date, पण प्रत्येक वेळीच तू मला अनेक गोष्टींची आठवण करून देतोस
आणि त्यात एक गर्भित इशारा देखील असतो,
"As I know all these things, you better be on your toes"

त्यामुळे तुला भेटताना गाफिल राहून चालतच नाही मला. You always notice even the minutest detail.

तर, सांगायचंय असं की तू सांगितल्याप्रमाणे सगळं फॉलो केलं जसं तुला हवं होतं तसं (!) आणि विवान्ताची डेट मस्तच झाली.

A brilliantly planned one. It was a beautiful day with a dazzling weather. Exquisite and cozy place. All the Adoration and everything you did only to pamper me! That precious #GoldRing you gifted me, n that "wow" feeling !
Your vivacious presence made it the way more romantic!

I still couldn't fixed it, what was the thing which made it super exciting?
I think it was our superb chemistry. Whatever !


The most beautiful Birthday celebration I have ever had.

Look at these superlatives.. its you !!!

Friday, 18 September 2015

Butterflies

शांत संथ आयुष्य होतं तेव्हाच्या दिवसातली ही गोष्ट आहे.
इतर अनेक दिवसांसारखे दिवस उजाडायचे आणि जसेच्या तसे संपायचे.
आजकालच्या सीरियल्स असतात ना, पुढेच सरकत नाहीत; कुठलाही एपिसोड पाहिला तरी गोष्ट तिथेच घुटमळते; तसंच काहीसं तेव्हा माझ्या आयुष्याच्ं होतं.
फारसं लक्षात ठेवण्यासारखं काही घडत नव्हतं आणि तसं घडायची काही गुंजाईश पण नव्हती; आणि तू भेटलास मला.

लख्ख आठवतो आपण भेटलो तो दिवस.
8th of January. Thursday.
मुद्दामून लक्षात ठेवला नव्हता; लक्षात राहीलाय.

भेटल्याच्या दिवशी आजच्या काळाला अनुसरुन केलेली अतिशय महत्वाची गोष्ट म्हणजे; we exchanged our cell numbers.
Haha..let me correct it; you asked for it first.

माहितीय की तू ठरवून काही केलं नाहीस. पण आज संगती लावायचा प्रयत्न करते तेव्हा दरवेळेला काहीतरी नवीन लक्षात येईल असं वाटतं.

तू अतिशय "irrelevant" प्रश्न विचारले होतेस मला; आणि उत्तरं देताना मला तुझं आणि स्वतःचं देखील भयंकर आश्चर्य वाटलं होतं.
कुठेतरी तुझ्या डोळ्यातली उत्सुकता सुद्धा जाणवली होती; जी की तुझ्याकडून अजिबातच अपेक्षित नव्हती.
तेव्हाचे "irrelevant" प्रश्न हे बोलणं पुढे नेण्यासाठी असणार. एरवी त्या तशा प्रश्नांची उत्तरं मी कुणालाही दिली नसती. पण तू विचारल्यावर तुला सांगितली.

As you always say, its not a puppy love. Neither it was love at first sight.
त्यामुळे असं झपाटल्यासारखं झालं नाही. ना कुठली प्रचंड उलथापालथ झाली. जरी आपण भेटलो हा एक अपघात समजला तरी, त्यापुढंचं सगळं हा मात्र अपघात नाही न. ते सगळं सोच समझकेच.

आपलं नातं ज्या तऱ्हेनी फुललं; आपण फुलवलं. जसे आपण व्यक्त झालो; गुंतलो; वाटा जुळवून घेतल्या; धीरे धीरे. आस्ते कदम.

मला ते सगळं आठवायला फार आवडतं. अगदी हळूवारपणे एकेक गोष्ट बदलत गेली. माझ्याही नकळत, माझं आयुष्य व्यापून टाकलंस खरं.

इतकं सगळं घडेल अशी पुसटशी देखील कल्पना आली नाही. No intuition at all.
तोपर्यन्त तू फ़क्त माहीत होतास मला इतर अनेक लोकांसारखाच्, आणि आज मी तुझ्याबरोबर ओळखली जाण्याची स्वप्नं पाहते.

Being with you, itself is a delicious treat for me! Enriching the beautiful relationship is cherry on the top !!

नितांतसुंदर दिवस मिळालेत मला. रंगीबेरंगी. एकदम ताजे आणि उत्साही.
इतकी आनंदी; इतकी समाधानी; कधीच नव्हते याआधी. तुझ्याबरोबर आहे म्हणून स्वतःचंच कौतुक वाटतं. खूपच जास्त स्पेशल!

Literally; Butterflies in my stomach !


Thursday, 17 September 2015

Gift

नऊ वर्षांचं अंतर ज़रा खूपच वाटतं मला. Especially when I try to keep a secret, hide something from you and plan to give you a surprise.
तुला नसेल वाटत आता surprise
मधे काही गंमत; पण मला वाटते ना अजून.
असं सरप्राइज प्लॅन केल्यावर मलाच भारी वाटत असतं तेव्हा
कसा पाहतोस तेव्हा माझ्याकडे.
"उरक आता हा बालिशपणा" अशा अर्थानी. तू बोलून दाखवलं नाहीस तरी ते पोचलं होतं माझ्यापर्यन्त.

असुदेत. असेन मी बालिश. समजूतदार, गंभीर वगैरे व्हायचा ठेका तू घेतला आहेस न? मग मला असं वागुदेत.

तर, भरपूर उत्सुकता ताणल्यानंतर काल जेव्हा "गिफ्ट" दिलं मी तुला, तेव्हा तुझा चेहरा पाहून इतकी खटपट केल्याचं सार्थक झाल्यासारखं वाटलं.
जरी तू ते गिफ्ट काय असणार याचा अंदाज बांधला होतास (आणि तो तितकासा चुकीचादेखील नव्हता) तरीही प्रत्यक्ष हातात पडल्यावर खरंखुरं सरप्राइजच झालं की नै?

तुझीच instant reaction आठवतीय तुला?
"मी काही घेणार नाहीये हाँ, come on, you are younger to me"

पण गिफ्ट घेतल्यावर इतका हरखून गेलास तू, की आधीचा तुझा "माझ्याकडून काहीही न घ्यायचा" निश्चय विरुन गेला.

शिवाय प्रश्न लहान मोठं किंवा कोण कमावतं याचा नाहीये न पण. द्यावंसं वाटण्याचा आहे.

As I said few days back.. "want to repay"
No, thats not true. I will never be able to repay what you have given me. I would rather say, मी तुझ्या ऋणातच राहु इच्छिते.

तू तर कित्ती काय काय दिलं आहेस मला, काही मोजदादच नाही.
No no, I am not talking about that "Vero Moda" dress, or that Adidas Shoe's, म्हणजे ते तर आहेच, निः संशय!
But I want to say, that beyond all these tangible things, You have given me a lot. All the Happiness, dreams, a new perspective, attitude, hope, motivation and what not ?!

I have never taken so much interest in "gifting" anyone.. let it be anyone in my life till date.
Never invested my time, my thoughts, my money. I have always been keen on gifting something "useful";

You are an exception for everything.

The gift has no use as such, but will remain close to my heart forever.

Let it be. Hope you have liked it. I would have been happy if I got to write there on the gift itself.
I couldn't. So here i write.

"With much Love".

Monday, 7 September 2015

ओळख

"कुणी ओळख करुन दिली असती आपली तर कसे वागलो असतो रे आपण?"

"म्हणजे काय; वेगळं काय झालं असतं? तुझं माहीत नाही; मी असाच वागलो असतो."
तू ना, विचारही केला नसणार माझ्या प्रश्नाचा आणि सांगून पण टाकलंस.
असं काय काय इंटरेस्टिंग माझ्या डोक्यात येत असतं. मी खूप विचार करते म्हणून प्रश्नही खूप पडतात. हे असं डोक्यात यायला पण कारण आहे रे.

खरं तर हे चांगलं झालं आपल्या बाबतीत. कुणी ओळख "करुन" दिली नाही आपली. 
आपणच एकमेकांना माहिती झालो होतो; formal introduction अशी झालीच नाही न.

तो असाच आहे; तो असाच वागतो; त्याला हेच आवडतं/ आवडत नाही; 
अशी खबर पुरवायला कुणीही नव्हतं मधे.
असतंच कुणी असं तर चित्र कदाचित वेगळंही असतं.
आपलं बोलणं "via" झालं असतं; त्या एखाद्याच्या सांगण्यावरुन  "judge" केलं असतं आणि मग कदाचित थोडेसे गैरसमज; बराचसा परकेपणा.

तसं "ऐकून" होते मी तुझ्या बद्दल; पण मतं ठरवण्या इतकी माहिती नव्हती.

आता आपल्या दोघांच्याही कॉमन ओळखींचं असलेलं ओझं आता मी कधीच झुगारून दिलंय.
पूर्वी ऐकायचे तसं आत्तादेखिल काय काय ऐकायला मिळतं तुझ्याबद्दल आणि मी ते भरपूर एन्जॉय करते. गॉसिप कानावर पड़तं.

Your business tours, future dealings, income, memberships, meetings हया गोष्टी कळतील आपोआप मला; कळायलाच पाहिजेत असंही काही नाही. 
माझ्यासाठी महत्वाच्या आहेत त्या गोष्टी वेगळ्याच आहेत. your dreams, preferences, fantasies, commitment हयात मला जास्त इंटरेस्ट आहे.
All these things are beyond mere introduction. केवळ ओळखीच्या पलीकडे आपण शोधायचा प्रयत्न केला, आणि बघ आज कुठे येऊन पोचलो!

तू आज असा हरेक दिवशी मला "सही" वाटतोस आणि दिवसागणिक अजून जास्त प्रेमात पड़ते मी तुझ्या. 

आपण जसे आहोत तसे आस्ते आस्ते एकमेकांना कळत गेलो; without any prejudices.

बाकी कुणाहीपेक्षा आज मी तुला थोडंसं जास्त आणि जास्त खरं ओळखते, हे नक्की.

तुझ्याशी जुळवून घ्यायला मी शिकत गेले आणि तूदेखील तुझ्या कलानी घ्यायला मला कित्ती मदत केलीस !

काय हवं आहे अजून!

Friday, 4 September 2015

Irreplaceable !

गेल्या काही दिवसात बरीच बदलले आहे मी असं उगीचच वाटतंय का मला? तुला मागच्या वेळी बोलले होते तसं, पण मुद्दामून नाही हाँ; आपोआप. तुला बोलून दाखवलं ते कदाचित एवढ़याचसाठी असणार की तसं करून मी स्वतःच्या मनाची तयारी केली. कुठेतरी खोल मनातल्या मनात काहीतरी तुटलं असणार नक्कीच. मोड़तोड़. पण ते व्हायलाच हवं होतं.
त्याशिवाय मी जागी झाले नसते.

असं झालंय का कधी तुझ्या बाबतीत? की आपण एखाद्या गोष्टीसाठी_व्यक्तिसाठी भरपूर वाट पाहतो, त्यांना कायमच "one more chance" देतो; आणि जेव्हा अपेक्षित वेळ येते; तेव्हा मात्र interest च संपलेला असतो त्यातला. कंटाळाच येतो एकदम.
असं व्हायची भीती वाटायला लागली होती मला.
आणि कंटाळले मी तुला नाही; माझ्याच वेडेपणाला.
थकले. प्रयत्न करण्याबद्दल "ना" नाही माझी. पण ते चुकीच्या दिशेनी जाणारे आहेत आणि मला काहीच हासिल होणार नाही त्यातून; हे समजलं आता.
अब सबकुछ किस्मतपे छोड़ दिया है मैंने! जो होगा वो देखा जाएगा.

मी इतकी काय वैतागलेले नसायचे आधी. तुझ्यामुळे हे झालं असं, माहितीय?
उखडलेच मी त्या दिवशी; स्वतःवरच. काय करुन घेतलंय मी स्वतःचं? सगळे माझे मूड, माझं काम; माझं timetable हे तुझ्याभोवती फिरत होतं; ज्याची की खरं म्हणजे काही गरज नव्हती. बांधून घेतलं होतं मी स्वतःला आणि मग तीच अपेक्षा तुझ्याकडून केली. निव्वळ मूर्खपणा.
मी एकीकडे आयुष्याच्या अंतापर्यन्त वगैरे एकत्र राहायच्या गोष्टी रचते आणि दुसरीकडे एक दिवसही आपलं भेटणं रद्द झालेलं सहन होत नाही मला. असं जखडून नाही ठेवायचंय मला तुला. तू जखडून घेणारच नाहीस मुळात; पण मी आपलं सांगतीय.

तूच म्हणतोस तसं, आईवडील नवरा बायको मुलं ह्या सगळ्याच्या पलीकडे एक व्यक्ति म्हणूनदेखील स्वतंत्र आयुष्य असू शकतं; असायला पाहिजे.
लक्षात नाही आलं ते.
तुला धरून ठेवायचा जितका जास्त प्रयत्न करीन तेवढं लौकर मी तुला गमाविन; हे नीटच समजलंय.

मी म्हणत होते ना त्या ह्याच self realization ची मी वाट पहात होते. ते असं तू सांगून मला कितपत समजलं असतं ज़रा शंकाच आहे.
दुरुस्त तो आ गई मैं; और देखो अभी देर भी नहीं हुई!

ही सगळी धडपड अशासाठी की तुला गमावणं आता परवडणार नाही मला. तुझी जागा दुसरं कोणी घेऊ शकत नाही; आणि हे तुलाही माहितीय म्हणून जास्त माज करतोस तू!
So; the conclusion is__  I am not going to leave you at any cost; Mr Irreplaceable !