निमित्त!

कारणांनिमित्त आणि कारणांशिवाय,  कामासाठी आणि सुट्टीच्या दिवशी, power packed schedule मधे वेळ काढून.. बाकी लोकांसमोर कामाचं बोलताना आणि दोघंच असताना काहीही न बोलता देखील का असेना पण या आठवड्यात भरपूरच भेटलो आपण.
मुळात तुला भेटायला आता कारण शोधायची गरज नाही. सुट्टीच्या दिवशी तर भेटलंच पाहिजे आपण, आणि एरवी  कामानंतरचा स्ट्रेस बस्टर म्हणून. शिवाय तुझ्यासाठी वेळ नाही असं कधी होत नाही.
बाकीच्या लोकांसमोर भेटायचं म्हणशील तर मला आवडतं अशी जुजबी ओळख असल्याचं नाटक करायला..जेव्हा की खरंतर मी न बोलता देखील खूप काही बोलत असते आणि तुला ते जाणवत असतं. अर्थात अनेक वेळा वाटतं की आजुबाजूची माणसं, आवाज, हालचाली, बोलणं सगळं सगळं लुप्त व्हावं काही क्षणांसाठी. पण ठिकै..असंही भेटण्यात मज्जा येते.

मंगळवारी कोर्टवर कॉम्पिटिशनला भेटलो सकाळी सकाळी आणि मैचेस ना वेळ होता म्हणून कॉफ़ी घ्यायला गेलो. मस्त होती ना कड़क वाफाळती. त्या छोटयाश्या हॉटेलमधे मिळाली झकासच.
दुसऱ्या दिवशी तुझ्या ऑफिस साठी वॉलपेपरचं डिजाईन फायनल करायला पार कसब्यात. भरदुपारी. लंचअवर मधे धावतपळत. बिनधास्त नो पार्किंग मधे गाडी लावून.
ईदच्या सुट्टीला ठरलंच होतं भेटायचं. निवांत. भरपूर वेळ. बऱ्यापैकी रश होता; आपलं खाऊन झाल्यावर तू पुढे गेलास गाडी आणायला.
डेरिओजच्या माणसानी बियरचे पैसेच लावले नाहीत. मी देखील लक्षात आणून दिलं नाही; निघाले तशीच आणि तू विचार "टीप ठेवलीस का?!"

नंतर देखील CA कड़े रिटर्न्स भरायच्या मागे असताना; थोडंसं बरं वाटत नसताना जेमतेम तासाभरासाठी का होईना पण भेटलोच आपण. कधी मी उशिरा पोचले; कधी तू खूपच लौकर येऊन थांबलास. कसं का असेना, जमवलंं न आपण!

अती झालं का? नाही न?
शिवाय आपण एकदाही भांडलो नाही बघ! सगळं अगदी गोडीत. अजूनतरी आपल्याला कंटाळा आलेला नाहीये.

मला काय वाटतं माहितीय.. " I need my space" अशा वाक्यांचा आधार घ्यायची जोपर्यन्त आपल्याला गरज पड़त नाही तोपर्यन्त असंच भेटत राहू आपण. तू म्हणालास तसंच.."things cant get better than this"