Till eternity

Till Eternity

कुठलेही जर-तर डोक्यात आलेच नाहीत. सगळं होणारच...ते देखील मनासारखं असं गृहीतच धरलं मी.. त्यामुळे माझ्या छोट्याश्या प्रश्नावर जेव्हा प्रतिप्रश्न आला तुझा.. तेव्हा मला हवं तसं "practical" उत्तर नव्हतंच.. 

"कधीपर्यन्त?"

माहीत नाही. Wild guess वगैरे मला नाही जमत. आणि तसा तो करायचा देखील नाहिये.. 

फ़क्त इतकंच माहितीय... की हे असंच राहिलं पाहिजे.. सगळ्या प्रश्न-उत्तरांसकट.. सर्व उन्हाळे-पावसाळे..सगळे चढ़-उतार..भांडणं.. समजावणं..

विसरायचं नाही म्हणजे सगळे सल्ले..मागितलेले.. आणि न-मागितलेले सुद्धा..तसेच राहायला हवे आहेत. सगळी अंतरं..मर्यादा आणि झुगारलेली बंधने पण तशीच राहायला हवीत. शिवाय आपण करून घेतलेल्या समजुती.. आणि हवेत बांधलेले बंगले..तसंच. 

महत्वाचं म्हणजे हे सगळं असं करायची जिम्मेदारी तू घ्यायला हवीस. 

आई म्हणते तसं.. मला काय फार माणसं जोडायला जमत नाही.. आणि जोडली गेलीच तरी टिकत तर त्याहुन नाहीत.. जी काही जवळची माणसं आहेत ती त्यांच्याच चांगुलपणामुळे..

मी विशेष प्रयत्न करत नाही आणि याची भीती वाटते मला कधी कधी.. 

तू म्हणतोस तसं टोकंच गाठते मी.. आणि काही विचार न करता सगळं संपलं असं ठरवून टाकते..

 तर..सांगायची गोष्ट म्हणजे..तू दुर्लक्ष कर अशा वेडेपणाकड़े..(जसं नेहमीच करतोस आणि वर हसतोस) आणि समजून घे..म्हणजे सहज होउन जाईल सगळं.. सोप्पं..

आधी सांगितल्या त्या गोष्टी ज़रा जास्त च serious झाल्या का? मग कॉफी आणि चिकन सॅंडविच पण तसंच राहिलं पाहिजे.. तो नाव छापलेला टी शर्ट आणि कप देखील.. सगळे सेल्फीज आणि मेसेज पण.. 

कधीपर्यन्त.. तर  तू emotional उत्तर दिलंस तेच बरोबर होतं..

Till Eternity..